Σελίδες


Ηλεκτρονική διεύθυνση επικοινωνίας: ioannina74@gmail.com

Παρασκευή, 4 Μαρτίου 2016

Προσφυγικό-αξιολόγηση: ...Η λεπτή γραμμή μεταξύ «συμψηφισμού» και αναγνώρισης της πραγματικότητας


ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΕΛΙΓΓΩΝΗΣ
Το ένα μετά το άλλο, τα κόμματα της αντιπολίτευσης προειδοποιούν την κυβέρνηση «να μην διανοηθεί τον συμψηφισμό» προσφυγικού-οικονομίας. Ταυτόχρονα, ο πρωθυπουργός μόλις προχθές διέψευσε τα σχετικά σενάρια, ενώ και το Βερολίνο, επισήμως, μιλά για «δύο ξεχωριστές διαδικασίες».


Ωστόσο, επί της ουσίας τα πράγματα είναι διαφορετικά. Τα διεθνή ΜΜΕ δημοσιεύουν εν σειρά ρεπορτάζ, που θέλουν την γερμανική κυβέρνηση -αυτή, την εμμονική με την λιτότητα και την δημοσιονομική ορθοδοξία- έτοιμη για «παραχωρήσεις» στην Ελλάδα ως προς τα θέματα-αγκάθια της πρώτης αξιολόγησης, με «αντάλλαγμα» να επωμιστεί η χώρα μας επιπρόσθετο βάρος στην αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης. Ταυτόχρονα, κυβερνητικά στελέχη «φλερτάρουν» με την ίδια λογική, σε κατ' ιδίαν συζητήσεις τους.
Η αλήθεια, βεβαίως, είναι ότι το πρόσθετο βάρος ως προς το προσφυγικό είναι ήδη μια πραγματικότητα. Οι εικόνες που κάνουν τον γύρο των ΜΜΕ από την περασμένη εβδομάδα με τα κέντρα καταγραφής, τα hot spots, το λιμάνι του Πειραιά, την Ειδομένη, το κλειστό γυμναστήριο στην Κοζάνη, τους παράδρομους των Εθνικών Οδών, να ξεχειλίζουν από πρόσφυγες, δείχνουν του λόγου το αληθές: το προσφυγικό εισήλθε ορμητικά στις ζωές μας και, όσο θα φαίνεται «χλωμή» η λήξη του εμφυλίου στη Συρία και η μετάβαση της καταταλαιπωρημένης χώρας σε διαδικασία ανοικοδόμησης, τόσο μεγαλύτερη θα είναι η διάρκεια συμβίωσής μας με τους πρόσφυγες.
Η Ελλάδα, λοιπόν, ήδη αντιμετωπίζει το πρόβλημα. Και, ταυτόχρονα, αντιμετωπίζει την έλλειψη ευρωπαϊκής αλληλεγγύης και την στάση Πόντιου Πιλάτου που υιοθετούν πολλά ευρωπαϊκά κράτη, όπως η Γαλλία, το Βέλγιο, η Ισπανία, η Ολλανδία κ.α. Τα σύνορα με την πΓΔΜ είναι πρακτικά κλειστά, ο λόγος της Αυστρίας και των χωρών της «Ομάδας του Βίζενγκραντ» ελκύει ορισμένες χώρες της Ε.Ε., ενώ ακόμη και αυτή η γεωγραφική θέση της χώρας μας καθιστά σαφές ότι η Ελλάδα θα είναι πάντα η πρώτη που θα επιβαρύνεται από τις προσφυγικές ροές όταν αυτές θα εκδηλώνονται και η τελευταία που θα ανακουφίζεται όταν αυτές θα σταματούν.
Η επιβάρυνση, μ' άλλα λόγια, είναι μια πραγματικότητα. Και η κυβέρνηση καλείται τώρα, με προσεκτικό τρόπο και, μάλλον με την σιωπηρή συναίνεση του Βερολίνου και της Κομισιόν, να «αξιοποιήσει» αυτή την επιβάρυνση και τον κομβικό ρόλο που έχει στην αντιμετώπιση του προσφυγικού ως εκ της θέσεώς της στον χάρτη, με «εκπτώσεις» στο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής. Εκπτώσεις, μάλιστα, σε θέματα που μπορούν να αποσταθεροποιήσουν την κυβέρνηση και τα οποία εν πολλοίς δεν αντέχει η ίδια η κοινωνία, όπως οι βαθιές περικοπές στις συντάξεις ή τα πρόσθετα μέτρα 9 δισεκατομμυρίων έως το 2018 που ζητεί το... κολλημένο με την μπάλα του νεοφιλελευθερισμού ΔΝΤ.
Μ' άλλα λόγια, δεν είναι καταρχήν ούτε «κυνικό», ούτε «επικίνδυνο» το να αποδεχθεί η κυβέρνηση να βρεθούν στο ίδιο τραπέζι το προσφυγικό και η αξιολόγηση -ή, ακόμη και να το θέσει η ίδια. Γιατί, πολύ απλά, αν κοιτάξει κανείς πόσα χρήματα έχουν διατεθεί από τον κρατικό κορβανά για την φιλοξενία των προσφύγων, πόσες κρατικές υπηρεσίες ασχολούνται αποκλειστικά με την διαχείριση του προβλήματος, αλλά και πόσα χρήματα, άνθρωποι και εργατοώρες θα πρέπει να διατεθούν επιπροσθέτως ώστε να φιλοξενηθούν με αξιοπρέπεια οι άνθρωποι αυτοί (κάτι που τώρα δεν γίνεται ούτε στον Πειραιά, ούτε στην πλατεία Βικτωρίας, ούτε στην Ειδομένη), θα διαπιστώσει ότι το προσφυγικό είναι -και θα παραμείνει, για καιρό- ο υπ' αριθμόν 1 «πονοκέφαλος» για την κυβέρνηση, αλλά και για τα δημόσια οικονομικά.
Κατά συνέπεια, το πρόβλημα είναι ήδη εδώ. Και η Ελλάδα, ως εκ της θέσεώς της, δεν έχει την πολυτέλεια -ακόμη και να ήθελε- να σφυρίξει αδιάφορα, όπως κάνουν χώρες της Ιβηρικής, της Κεντρικής και τη Βόρειας Ευρώπης. Οπότε, μπορεί τουλάχιστον να ζητήσει να τής αναγνωριστεί ο κομβικός της ρόλος και να υπάρξουν «ισοδύναμες» ελαφρύνσεις στο θέμα των δημοσιονομικών μέτρων με την επιβάρυνση λόγω προσφυγικών ροών.
Και εκεί ακριβώς βρίσκεται η μεγάλη πρόκληση: η επιβάρυνση της Ελλάδας στο προσφυγικό θα πρέπει να είναι «ισοδύναμη» με τις «εκπτώσεις» που θα λάβει στο δημοσιονομικό. Μ' άλλα λόγια, η κυβέρνηση θα πρέπει να αποκρούσει επιχειρήματα του τύπου «μην διαμαρτύρεστε για τους πρόσφυγες, σας χαλαρώσαμε τις απαιτήσεις για την αξιολόγηση», γιατί τότε εύκολα μπορεί η χώρα να μεταβληθεί η χώρα σε «αποθήκη ψυχών» και στο «hot spot» της Ευρώπης.
Το θέμα, λοιπόν, είναι η αναλογία. Αυτή είναι και η λεπτή γραμμή μεταξύ της λελογισμένης επιβάρυνσης στο προσφυγικό με «αντάλλαγμα» τις διευκολύνσεις στο δημοσιονομικό και της μετατροπής της χώρας στο «hot spot» της Ευρώπης.
Πηγή: http://www.matrix24.gr